15 วันผ่านไปแล้ว... ไม่น่าเชื่อว่าแค่15วัน ที่เราไม่ได้คุยกัน มันดูยาวนานกว่าที่เป็น  แต่ภาพ เสียง และสัมผัสของเธอ ยังอยู่ในใจของเราเสมอ แทบทุกคำพูด ทุกสิ่งดีดีที่เกิดขึ้นระหว่างเรา เรายังจำได้อยู่...

ไม่น่าเลย ถ้าเราไม่พูด มันอาจจะไม่เป็นแบบนี้...

ใช่เธอพูดถูก ว่าเป็นแบบนี้แหละดีที่สุดแล้ว เราผิดเองที่คิดเกินไป

เธอคิดว่าเธอแย่หรอก ไม่เลย เราไม่เคยมองเธออย่างนั้น เธอยังเป็นนางฟ้าสำหรับ

เราเสมอ เหมือนกับเมื่อก่อน  แม้วันนี้อะไรหลายอย่างสำหรับเธอจะเปลี่ยนไป

แต่สำหรับเราแล้ว เธอยังเป็นที่รักของเราเสมอ 

 ขอให้บันทึกเหล่านี้... อยู่ในความทรงจำ ตลอดไป

15/08  ครั้งแรกที่รู้จัก เธอ แบบเป็นทางการที่งาน WeDo Stage3 เธอเอาบองบอง มาตีเราซะเจ็บเลย >__< 

16/08  วันที่เราAdd MSNเธอไป แล้วเธอก็เสนอเล่นๆว่าจะคบกับเรา... น่าเสียดาย ตอนนั้นเราคิดกับเธอแค่พี่น้อง...

20/08  คำว่าคิดถึงครั้งแรก จากเธอ อยากได้ยินเธอพูดตอนนี้จัง...  ข้อความแรกจากเธอ.. ก็มาคืนนั้นด้วยนะ ! 

22/08  เธอเป็นพี่สาวที่แสนดี... ให้คำปรึกษาน้อง ช่วยให้น้องสบายใจได้เยอะเลย  แถมยังตักนู้นนี่นั่นมาให้ ตอนกินหมูกระทะอีก รักพี่จังงง ตุ๊กตา กท ที่ตอนแรกกะว่าจะซื้อให้คนที่เรารักในอณาคต(สุดท้ายก็คือเธอที่เป็นเจ้าของมันตั้งแต่เรายังไม่ได้ซื้อ) ก็ไปอยู่กะพี่สาวเราแล้ว1ตัวในวันนี้

23/08  เราตั้งชื่อให้ตุ๊กตากท ด้วยกัน สรุปว่า มันชื่อ "น้องแม๊กส์" นะอย่าลืมละ ถึงตอนนี้มันอาจจะไม่ได้สำคัญอะไรอีกต่อไปแล้ว แต่ก็ช่วยเก็บมันไว้ด้วยนะ  ก่อนนอนคืนนั้น ตั้งใจว่าจะไปร้องไห้ เป็นครั้งสุดท้ายให้กับคนๆนึง แต่เธอห้ามไว้ บอกว่าเป็นน้องชายเธอ ต้องเข้มแข็ง.. แถมยังบอกว่าจะร้องไห้เป็นเพื่อนเราถ้าเราร้อง... มันช่วยได้เยอะเลยละรู้มั้ย

24/08  วันแรกเลยนะที่เราโทรคุยเล่นกับเธอ ตอนรอพ่ออยู่ที่เดอะมอลล์ ขอบคุณนะ ที่คุยเป็นเพื่อน ถ้าไม่ได้เธอวันนั้น คงหงอยน่าดู   คืนนั้น เธอบอกรักเราด้วยเธอจะจำได้มั้ยนะ ไม่รู้ว่าตอนนั้น.. เธอคิดยังไงน้า... คงรักแบบพี่น้องแหละมั้ง

25/08  เธอเชื่อมั่นในสิ่งที่เราพูด ขอบคุณนะที่เชื่อในตัวเรา   หึๆ เธอไม่รู้จักคลองสานแฮะน่าแปลก น่าเสียดายที่เราไม่ได้พาเธอไป... เราว่าเธอน่าจะชอบนะ ของขายเตมเลยหละ ห้าห้า                                                       เธอชวนเราไปเดินหาซื้อแฟน... มันมีขายที่ไหนละเธอ ถ้ามีมันก็คงเป็นของปลอมละม้าง  คำพูดที่เราจำได้ขึ้นใจอีกคำ "เค้าจะม่ายเปลืองแร้ว จะเก็บรักษาไว้ให้ดีที่สุด" ต่อไปนี้ ทำให้ได้ตามที่พูดละ...

26/08  เราขึ้นชื่อเอมว่า จะมีใครมั้ยที่จะไม่ทำให้เราเสียใจ ประโยคแรกที่เธอพูดกับเรา จำได้มั้ยว่าคืออะไร ห้าห้า บอกให้ก้ได้"แก.. ชั้นงัย ชั้นจะไม่ทำให้แกเสียใจ" ตลกดีเนอะ ผลสุดท้ายกลายเป็นว่า เธอคือคนที่ทำให้เราเสียใจที่สุดเท่าที่เคยเสียใจมา...   พอเราเปลี่ยนว่า เราตัวคนเดียว... เธอก็เปลี่ยนตามบอกว่า เรามีเธออยู่เสมอ... แต่ตอนนั้นมันก็ตอนนี้ ส่วนตอนนี้ เรา... ไม่มีเธออีกแล้ว   เราท้อใจ รู้สึกสับสนเรื่องตำแหน่งในวง ... อยากกลับไปเป็นเซียถึงขั้นทะเลาะกับเพื่อน แ่ต่แค่เธอบอกว่า เธอชอบที่เราเป็นชางมิน เราก็ตามใจเธอ อีกครั้งแล้วนะ ที่เธอชนะใจเรา

28/08  เธอโดนล้วงกระเป๋า.. แย่จังตอนแรกเธอบอกจะซื้อตุ๊กตาให้เราวันเจเฟส สงสัยคงไม่ได้แล้วหละ แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกน่าาา  ดีใจมากเลยรู้มั้ย ตอนที่รู้ว่าเธอ โทรหาเราเป็นคนแรก ตอนกระเป๋าหาย(มั้ง หรืออย่างน้อยก็ต่อจากพ่อแม่)

29/08 เจเฟสต้า ขอบคุณนะที่มาช่วย หลายๆอย่างก่อนขึ้น แล้วก็กำลังใจดีๆพร้อมเสียงกรี๊ดดังๆ และที่สำคัญ ที่ห้อยมือถือวูดู ขอโทษนะที่ตอนนี้มันหลุดหายไปแล้ว เราไม่ดีเอง ไม่รู้จักระวังเชื่อมั้ยเราซึมไปทั้งวันเลยตอนรู้ตัวว่ามันหายไป ตอนนี้ก็เหลือแต่สายห้อย เราจะเก็บมันไว้แทนตุ๊กตาละกันนะ   แล้วอีกอย่างนึงที่ขอบคุณ... อ้อมกอดอุ่นๆจากพี่สาวหน้าร้านพิซซ่าที่สยามเซ็น กอดแรกที่เป้กอดตอบเลยสำหรับผู้หญิงที่ไม่ใช่คนในครอบครัว สาบานได้!